Форми разни...

Момиченцето е дъщеря на свещеник, когото срещнах във Велико Търново.
Стоеше си кротко, докато татко му се занимаваше с духовнически дела и пееше:)



Това е Иван.
Говори само френски, поне засега.


Бях с една приятелка, когато видяхме хлапето да подскача с топка в ръка.
Едновременно извадихме фотоапаратите.
Започна едно щракане, а малкия, поласкан от вниманието започна учтиво да позира.
Поради технически проблеми останах само с този кадър.


Бебе Дого Аржентино.
Вече порастна, но е все така прекра
сен.

Обичам да снимам подготовката на булката.
Цялото това суетене, роклята, шаферките, които й помагат да се облече.
Гримът, бижутата и всяка малка подробност.

Любопитството,

Помощта,
Красивите послания и пожелания.




Тук, умората си каза думата.
Въпреки това, реших да направя още няколко кадъра.